Absolwent powinien opanować wiedzę i praktyczne umiejętności w zakresie konstruowania, wytwarzania i eksploatacji statków powietrznych i obiektów kosmicznych. Wiedza ta, w odniesieniu do wszystkich prowadzonych specjalności, powinna obejmować nowoczesne technologie i środki informacyjne oraz wymagania międzynarodowych instytucji lotniczych.

matematyka, fizyka, informatyka, grafika inżynierska i zapis konstrukcji, mechanika ogólna, wytrzymałość materiałów i konstrukcji, aerodynamika, mechanika płynów, mechanika lotu, podstawy elektrotechniki, podstawy elektroniki, podstawy automatyki, termodynamika, podstawy konstrukcji maszyn, budowa i projektowanie obiektów latających, silniki lotnicze i kosmiczne, wyposażenie pokładowe, technologia lotnicza i kosmiczna, materiały lotnicze, eksploatacja statków latających, metody numeryczne w budowie i eksploatacji  konstrukcji lotniczych, teoria przetwarzania sygnałów i identyfikacja, optymalizacja konstrukcji lotniczych, zarządzanie eksploatacją obiektów latających;

Przynajmniej 60% zajęć powinny stanowić ćwiczenia audytoryjne, projektowe i laboratoryjne.

szczegółowe treści programowe
obciążenie godzinowe
praktyki

Absolwenci przygotowani do wykonywania zadań inżynierskich w nowoczesnych zakładach przemysłu lotniczego i u użytkowników statków powietrznych powinni również posiadać umiejętności przenoszenia nowoczesnej technologii lotniczej do innych gałęzi przemysłu, a szczególnie tych, które realizują zadania dla lotnictwa i kosmonautyki.