OGÓLNIE

Absolwent powinien posiadać wiedzą interdyscyplinarną obejmującą zagadnienia małżeństwa i rodziny oraz wiedzę z obszaru nauk: psychologiczno-pedagogicznych, socjologiczno-prawnych, biomedycznych i filozoficzno-teologicznych. Absolwent powinien posiadać umiejętności samodzielnego rozwiązywania problemów w zakresie pomocy rodzinie.
Absolwent powinien umieć refleksyjnie spojrzeć na swoje predyspozycje do wykonywania zawodu. Powinien znać język obcy na poziomie biegłości B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego Rady Europy oraz umieć posługiwać się słownictwem specjalistycznym z zakresu nauk o rodzinie.

STUDIA – W SKRÓCIE

filozofia i etyka, psychologia, socjologia, pedagogika, wiedza o rodzinie w kontekście naukowym, wiedza o rodzinie w kontekście praktyki społecznej, logika i metodologia badań nad rodziną, antropologia, bioetyka, pomoc małżeństwu i rodzinie, historyczno-kulturowe uwarunkowania życia małżeńsko-rodzinnego, uwarunkowania prokreacji i zdrowia rodziny;

Przynajmniej 40% zajęć powinny stanowić seminaria, konwersatoria, ćwiczenia lub warsztaty.

JAKA UCZELNIA?

JAKA PRACA?

Absolwent powinien móc samodzielnie wykonywać zadania jako:

• wykwalifikowany pracownik poradni małżeńskich i rodzinnych (doradca, konsultant),
• pracownik wymiaru sprawiedliwości (kurator społeczny i rodzinny, mediator),
• specjalista do spraw rodziny (familiolog),
• animator środowiska rodzinnego,
• pracownik socjalny,
• nauczyciel (w szkolnictwie) w zakresie przygotowania dzieci i młodzieży do życia małżeńskiego i rodzinnego (po ukończeniu specjalności nauczycielskiej – zgodnie z rozporządzeniem ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego w sprawie standardów kształcenia nauczycieli).

Absolwent powinien być przygotowany do pracy w:

• placówkach oświatowo-wychowawczych,
• rodzinnych poradniach specjalistycznych,
• placówkach opiekuńczo-rehabilitacyjnych,
• agendach służb socjalnych,
• placówkach pomocy społecznej,
• placówkach służby zdrowia i resocjalizacyjnych,
• agendach samorządowych,
• instytucjach profilaktyki społecznej,
• instytucjach wymiaru sprawiedliwości.

Powinien być przygotowany do udzielania pomocy osobom niepełnosprawnym, a także przewlekle i nieuleczalnie chorym oraz członkom ich rodzin.

WIADOMOŚCI